支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
搅扰;吵闹。
例别整天搅闹得别人不得安宁。
英disturb;
扰乱。
引元•杨梓 《不伏老》第一折:“如有搅闹功臣筵宴者,着下官先斩后奏。”萧红 《生死场》十四:“若不是小 日本 子搅闹乡村,自家的母猪不是早生了小猪吗?”
搅扰;吵闹
[disturb]
也是说:不停的吵闹,不得安宁
["①扰乱。如 ~乱。~哄。~闹。~扰。②拌。如 ~拌。~匀。~动。~浑。"]详细解释
["①不安静。如 ~市。热~。②搅扰。如 ~心。~腾。③戏耍,耍笑。如 戏~。~洞房。④发生(疾病或灾害)如 ~病。~事。~水灾。⑤发泄,发作。如 ~气。~情绪。⑥生机勃勃,旺盛,声势浩大,热火朝天地搞。如 红杏枝头春意~。~元宵。"]详细解释
jiăo bàng
nào rāng rāng
chăo chăo nào nào
nào răng răng
nào ā ā
nào shì
jiăo bàn jī
nào zhōng
xī nào
jiăo chē
jiăo guǒ
jiăo xuán
jiăo zhèn
nào tóu
nào shè
nào găn
āi nào
cáo nào
fēng nào
né zhā nào hăi
nào luàn
nào qiāng
nào nào ráng ráng
nào nián chéng
jiăo shǐ gùn
xīn rú dāo jiăo
nào zhe wán
nào răng
nào jiāng
rè nào huà
nào yáng qì
nào lóng
dă nào tái
dă dă nào nào
nào shuāng bāo