支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
形容声音清越。
引《礼记·玉藻》:“古之君子必佩玉……进则揖之,退则扬之,然后玉鏘鸣也。”清•朱仕秀 《重游灵应峰记》:“清泉杂其间,鏘鸣可听。”
金玉石互相撞击的声音。
引《礼记·玉藻》:「进则揖之,退则扬之,然后玉锵鸣也。」《楚辞·屈原·九歌·东皇太一》:「抚长剑兮王珥,璆锵鸣兮琳琅。」
比喻夫妻相亲相爱。
引语本《左传·庄公二十二年》:「凤皇于飞,和鸣锵锵。」
["①〔~~〕形容撞击金属器物的声音,如“锣鼓~~”。②(鏘)"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
kēng qiāng
zhāng míng shǔ bào
zì míng dé yì
yīng míng qiú yǒu
wā míng yǐn jiào
hōng hōng qiāng qiāng
qiāng yáng
qiāng yǒng
míng jiā
míng jī
míng gǔ
míng jì
wā míng
míng dí
fèng míng
cháng míng
míng huán
míng bì
míng sī
tuān míng
míng hào
míng qiào
jiá yù qiāng jīn
kēng kēng qiāng qiāng
yǐn háng gāo míng
míng jiá
míng jú
féi dùn míng gāo
bù píng ér míng
bēi míng dòng xué
hú míng gǒu dào
qí míng yě āi
niăo míng jiàn
fèng míng guān
dōng míng xī yīng