支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
汉语中区别于平声的上声、去声、入声的总称。
汉 字古声调原分平、上、去、入四声,除平声外,其他三声总称仄声。
古时字音分平、上、去、入四声,韵文中称上、去、入三声为「仄声」。
["①倾斜。如 ~立。日~。②狭窄。如 逼~。③〔~声〕古汉语中“上声”、“去声”、“入声”的总称。④心里不安。如 歉~。"]详细解释
["①物体振动时所产生的能引起听觉的波。如 ~音。~带。②消息,音讯。如 ~息。不通~气。③说出来让人知道,扬言,宣称。如 ~明。~辩(公开辩白)。~泪俱下。~嘶力竭。④名誉。如 名~。⑤音乐歌舞。如 ~伎(女乐,古代的歌姬舞女)。~色。"]详细解释
tūn shēng yǐn qì
yín shēng
huān shēng léi dòng
xiāo shēng nì jì
rén guò liú míng , yàn guò liú shēng
shēng sè gǒu mă
băi kǒu tóng shēng
duó yǐ shēng zì huǐ
shēng wén
shēng pín
yán shēng
péng shēng
qiăn shēng
xǐ shēng
shēng jié
shuì shēng
zhăi zè
fā shēng qì guān
zhēn shēng
shēng căi
léi shēng hōng míng
téng shēng
měi shēng chàng fă
chì zè qián
dī shēng xì yǔ
lù shēng
chén shēng jìng qì
shēng míng rén
liáng shēng
sòng shēng
píng shēng liăn xī
wú dài zhī shēng
jīn gé zhī shēng
qiáo shēng shì
jiàn shēng xī yǔ
biàn zhēng zhī shēng