支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
谓挥鞭梢作响,使人肃静。皇帝视朝、宴会等用之。
谓挥鞭梢作响,使人肃静。皇帝视朝、宴会等用之。参见“鸣鞭”。
引宋•苏舜钦 《览含元殿基因想昔时朝会之盛且感其兴废之故》诗:“赤案波光卷,鸣梢电尾回。”明•高明 《琵琶记·丹陛陈情》:“月淡星稀, 建章宫 里千门晓。御炉烟裊,隐隐鸣梢杳。”
解释
1、谓挥鞭梢作响,使人肃静。皇帝视朝﹑宴会等用之。
["①树枝或条状物的末端。如 树~。末~。~头。~林。②末尾。如 眉~。收~。③古代奏乐时拿的竿子。④古同“艄”,船舵尾。","①像圆锥体的形状。②柱形物体的横剖面向一端面逐渐缩小的形式。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
jī míng gǒu fèi
jī míng gǒu gēng
yín míng
jī míng zhī zhù
wă fǔ léi míng
yī niú míng
hè míng
míng sè
yăn shāo
gǔ yuè qí míng
lāo shāo
shāo jiān
míng gōng
míng guān
shú shāo
míng jué
yú míng
míng zhà
míng xián
yīng qí míng yǐ
míng zhēng
gāng shāo
léi gǔ míng jīn
míng zhōng gǔ
pìn zhòu míng chén
míng jú
wú fèng zhī míng
yún shāo gé
lù míng yán
gōu huǒ gū míng
míng shāo
fú shāo wèi jìn
bēi míng dòng xué
fèng míng guān
jī cháng léi míng
míng zhōng gé