支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
谓挥鞭梢作响,使人肃静。皇帝视朝、宴会等用之。
谓挥鞭梢作响,使人肃静。皇帝视朝、宴会等用之。参见“鸣鞭”。
引宋•苏舜钦 《览含元殿基因想昔时朝会之盛且感其兴废之故》诗:“赤案波光卷,鸣梢电尾回。”明•高明 《琵琶记·丹陛陈情》:“月淡星稀, 建章宫 里千门晓。御炉烟裊,隐隐鸣梢杳。”
解释
1、谓挥鞭梢作响,使人肃静。皇帝视朝﹑宴会等用之。
["①树枝或条状物的末端。如 树~。末~。~头。~林。②末尾。如 眉~。收~。③古代奏乐时拿的竿子。④古同“艄”,船舵尾。","①像圆锥体的形状。②柱形物体的横剖面向一端面逐渐缩小的形式。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
jī míng gǒu gēng
duān shāo
zì míng dé yì
luán míng
lǘ míng yī shēng
gōu huǒ hú míng
jī míng bù yǐ
míng jiàn dǐ zhăng
dà míng dà fàng
liǔ yè diào shāo méi
míng luán
zhèn shāo
sī míng
míng yuān
míng áo
shāo gōu
shāo mă
shāo pó
míng bì
míng fú
liǔ shāo qīng
shān míng gǔ yìng
míng shēng shàng xià
míng lián
yú míng
gāo shāo
cháng míng jī
míng huáng
gēn shāo
hú míng yú chū
rèn shēn ěr míng
gū hóng āi míng
míng yáng fèng
bù míng bù fēi
dōng míng xī yīng
xián míng lè qì