支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
敲打铜锣。常用以警众、聚众。
引《元史·刑法志四》:“诸军官鳩财聚众,张设仪卫,鸣锣击鼓,迎赛神社,以为民倡者,笞五十七。”郭灿东 《黄巢》第三章七:“王处存 便命鸣锣收军。”
敲锣。
引《三国演义·第一二回》:「今夜初更时分,城上鸣锣为号,便可进兵。」《儒林外史·第四回》:「众回子心里不伏,一时聚数百人,鸣锣罢市,闹到县前来。」
["◎一种乐器,铜制,像盘,用槌子敲打出来。如 ~鼓经(戏曲打击乐各种谱式的泛称)。~鼓喧天。紧~密鼓。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
tà míng
hè míng zhī shì
dé yì zì míng
luán fèng hé míng
míng duò
míng qióng
míng jiàn
zhōng míng dǐng shí
dà luó dà gǔ
míng luán
míng jī
cháng míng
xiào míng
míng dàn
míng guān
míng zhēng
míng tóng
míng tiáo
zhōng míng
léi gǔ míng luó
míng shā
yún luó
lù míng yàn
wă fǒu léi míng
míng luó hè dào
suān míng
míng lài
zhōng míng lòu jìn
rèn shēn ěr míng
míng gǔ ér gōng
míng qìng
míng nòng
gū hóng āi míng
zhōng xiăng qìng míng
míng zhōng shí dǐng
yī niú míng dì